Domy z drewna najczęściej zbudowane są ze specjalnie przygotowanych do tego celu drewnianych bali. Muszą one wcześniej zostać odpowiednio przygotowane, aby w pełni nadawały się do wykorzystania jako budulec. Dlatego podlegają różnym procesom – są odpowiednio przecierane i sezonowane, doprowadzane do uzyskania odpowiedniego poziomu wilgotności a następnie przechodzą przez impregnowanie. Cała ta długa droga potrzebna jest do tego, aby późniejsze domy z drewna potrafiły skutecznie oprzeć się wszelkim niekorzystnie wpływającym na nie warunkom klimatycznym i bakteryjnym.

Budowa tego rodzaju budynków jak zwykle polega na przygotowaniu fundamentów. Nie muszą one być głębokie, jak w przypadkach domów murowanych. Domy z drewna zaliczane są raczej do budynków lekkich, dlatego masywne fundamenty nie są konieczne. Do budowy ściany tej budowli wykorzystywane są bale o różnych grubościach. Niektóre z nich sięgać mogą nawet do 30 cm średnicy. W takim przypadku nie ma potrzeby ocieplania budynku, gdyż drewno takiej grubości skutecznie utrzymuje ciepło wewnątrz niego. Istotne jednak jest, żeby pamiętać o zachowaniu zasady tak zwanego „oddychania”, czyli zbudowania ściany w sposób szwedzki. Ważny jest też sposób łączenia drewnianych belek. W przypadku sposobu łączenia sumiko-łątkowego na bale przymocowuje się cienką warstwę również z belek, ale mogą tez być żerdzie albo deski. Belki łączą się w narożnikach najczęściej na „jaskółczy ogon”, jednak nie jest to najskuteczniejsza metoda. Lepiej w zabezpieczaniu domu przed utratą ciepła jest metoda łączenia na „obce pióro”, stosowana w technologii wieńcowej. Do budowy dachów najpopularniejsza jest metoda konstrukcji krokwiowej. Krokwie osadzone są w zwieńczeniu ściany / belce, te zaś wsparte są na płatwi (belka poprzeczna). Całość tej konstrukcji przypomina kształtem literę „A”. Ostatnim krokiem w budowie dachu jest zamontowanie więźby z pełnym deskowaniem zewnętrznym, pokrytej papą wierzchnią. W ten sposób drewno zabezpieczone jest przed puchnięciem od wody.